تاول 3

 از کتاب حریق باد

به دخترم گفتم :

ـ طنین عاشقانه دگر مرده است در رگ در.

و تجربه تمامی معیار نیست ،

                                  نیست ،

                                         که نیست

ولی تسلایی است.

بر این مسکن بی رحم اعتیاد مکن .

که اعتیاد عبث اعتبار می بخشد.

ز اعتبار عبث انحراف می روید ،

و باز فاجعه تکرار می شود ،

                                            تکرار…!

به دخترم گفتم :
ـ دری که کوبه ندارد کسی نخواهد کوفت

در انتظار مباش .

دوباره دخترکم گفت :

ـ کیست ؟

           کیست ؟

                     گریست !

سکوت بود و سکون.

که گفت دخترکم.

ـ هزار دست کوبه ی پولادی بزرگ چرا ؛

به در نمی بندی ف

که نعره ی هر یک ،

بزرگتر ز تپش های خواهشم باشد؟

صدای در برخاست .

کسی به در می کوفت .

نه با دو دست ،

که با قلب ،

با غمش ،

          با ..،

              با …!